fotografia ślubna

556 – Georg Fabricius zauważył, iż chlorek srebra zaczernia się poniżej wpływem promieni słonecznych.
1724 – światłoczułość azotanu srebra zaobserwował Johann Heinrich Schulze.fotografia ślubna
1725 – w Halle Johann Heinrich Schulze uzyskał zupa funkcja obrazu na emulsji światłoczułej sporządzonej z chlorku srebra na podkładzie z białej kredy.
Spreparowana poprawnie kreda posłużyła w charakterze tworzywo mająca zapewnić w miarę równomierne obicie materiału podkładowego emulsją. Jako obrazu aż do odwzorowania użył nieprzeźroczystego materiału, w którym wyciął szablony. Z kolei naświetlał emulsję na słońcu za pośrednictwem te szablony. W ten modus uzyskał zwierzchni, jednak nie dający się coraz utrwalić, dzieło malarskie fotograficzny.
1826 czy też 1827 – powstała pierwsza fotogram, stworzona za sprawą Francuza Josepha-Nicéphore’a Niepcego na wypolerowanej płycie metalowej
Jako substancję światłoczułą wykorzystał on asfalt syryjski – zależności bitumiczne wytworzone spośród ropy naftowej. Otrzymane za pośrednictwem niego abolicja było atoli nadzwyczaj niedoskonałe.
1839 – rok kalendarzowy uznawany w środku właściwą datę wynalezienia fotografii. Karaczan Louis Jacques Daguerre zademonstrował Akademii Francuskiej zniesienie fotograficzne otrzymane na warstewce jodku srebra, powstałej w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą pokrytą srebrem.
Metoda Daguerre’a, zwana odkąd nazwiska twórcy dagerotypią, pozwalała na otrzymanie poprawnego zdjęcia, aliści tylko w jednym egzemplarzu, jako że utworzony na płytce dzieło malarskie był od czasu razu obrazem pozytywowym.
w tym samym czasie nad otrzymywaniem obrazów tworzonych przez blask pracował angielski pracownik naukowy William Henry Fox Talbot.
Naświetlając w ciemni optycznej papier powleczony jodkiem srebra uzyskał jego osoba – po wywołaniu kwasem galusowym – obraz negatywowy, w którym jasnym miejscom fotografowanego przedmiotu odpowiadał czarny strąt srebra. Po pewnym czasie, naświetlając za sprawą ów minus arkusz papieru zakryty warstewką chlorku srebra, otrzymywał obraz pozytywowy w dowolnej liczbie odbitek.
1839 – John Herschel na definicja procesu opracowanego z wykorzystaniem Talbota wprowadził godzina fotografia.
Technika fotografii rozwijała się odkąd tego momentu niezmiernie prędko. Już na dniach powierzchowny srebrne czy też arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi powleczonymi warstwą światłoczułą. Naskórkowy te preparowano tuż zanim wykonaniem zdjęcia, co wymagało przenośnej ciemni fotograficznej, w której można było dokonać tego zabiegu.

1861 – fizykowi Jamesowi Clerkowi Maxwellowi udało się utrzymywać się pierwszą trwałą fotografię barwną.
1907 – bracia Lumière wprowadzili na targ pierwsze danie płyty do fotografii barwnej, Autochrome. Były one wyprodukowane na bazie barwionej skrobi ziemniaczanej.
1935 – wprowadzono do sprzedaży zwierzchni nowoczesny trójwarstwowy film chromatyczny – Kodachrome.
większość współczesnych filmów barwnych, nie zważając na Kodachrome, wykorzystuje technologię stworzoną dla filmu Agfacolor w 1936.
od 1963 – jest dający się wykorzystać fotografia ślubnabezzwłoczny artykuł chromatyczny firmy Polaroid Corporation.
Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich natychmiast w roku 1839, kiedy to Dziennik Warszawski wydrukował anons firmy Fraget oferującej aparaty aż do dagerotypii. Rok później w Poznaniu natomiast w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.
http://fokus.com.pl
Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to dwanaście miesięcy 1887, jak chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, także w Warszawie, powstała zakład przemysłowy aparatów fotograficznych a obiektywów FOS.