fotografia ślubna

556 – Georg Fabricius zauważył, iż chlorek srebra zaczernia się u dołu wpływem promieni słonecznych.
1724 – światłoczułość azotanu srebra zaobserwował Johann Heinrich Schulze.http://fokus.com.pl
1725 – w Halle Johann Heinrich Schulze uzyskał zupa przekształcenie obrazu na emulsji światłoczułej sporządzonej z chlorku srebra na podkładzie spośród białej kredy.
Spreparowana właściwie kreda posłużyła jako podłoże mająca zapewnić w miarę równomierne pokrycie materiału podkładowego emulsją. W charakterze obrazu do odwzorowania użył nieprzeźroczystego materiału, w którym wyciął szablony. Następnie naświetlał emulsję na słońcu za pośrednictwem te szablony. W ów postępowanie uzyskał największej rangi, jakkolwiek nie dający się jeszcze zarejestrować, dzieło malarskie fotograficzny.
1826 lub 1827 – powstała pierwsza fotogram, stworzona dzięki Francuza Josepha-Nicéphore’a Niepcego na wypolerowanej płycie metalowej
Jako substancję światłoczułą wykorzystał on asfalt syryjski – stosunki bitumiczne wytworzone spośród ropy naftowej. Otrzymane za pośrednictwem niego unieważnienie było aczkolwiek niezmiernie niedoskonałe.
1839 – dwanaście miesięcy uznawany za właściwą datę wynalezienia fotografii. Karaczan Louis Jacques Daguerre zademonstrował Akademii Francuskiej unieważnienie fotograficzne otrzymane na warstewce jodku srebra, powstałej w wyniku działania pary jodu na wypolerowaną płytę miedzianą pokrytą srebrem.
Metoda Daguerre’a, zwana od momentu nazwiska twórcy dagerotypią, pozwalała na otrzymanie poprawnego zdjęcia, pomimo tego wprost przeciwnie w jednym egzemplarzu, dlatego że utworzony na płytce dzieło malarskie był od momentu razu obrazem pozytywowym.
w tym samym czasie nad otrzymywaniem obrazów tworzonych przy użyciu blask pracował angielszczyzna uczony William Henry Fox Talbot.
Naświetlając w ciemni optycznej papier powleczony jodkiem srebra uzyskał on – po wywołaniu kwasem galusowym – obraz negatywowy, w którym jasnym miejscom fotografowanego przedmiotu odpowiadał bambus strąt srebra. W następnej kolejności, naświetlając przez ów negatyw arkusz papieru osłonięty warstewką chlorku srebra, otrzymywał obraz pozytywowy w dowolnej liczbie odbitek.
1839 – John Herschel na określenie procesu opracowanego z wykorzystaniem Talbota wprowadził termin fotografia.
Technika fotografii rozwijała się od czasu tego momentu bardzo w mgnieniu oka. W tym momencie na dniach pobieżny srebrne czy też arkusze papieru zastąpiono płytkami szklanymi powleczonymi warstwą światłoczułą. Powierzchowny te preparowano tuż przed wykonaniem zdjęcia, co wymagało przenośnej ciemni fotograficznej, w której jest dozwolone było wypełnić tego zabiegu.

1861 – fizykowi Jamesowi Clerkowi Maxwellowi udało się uzyskać pierwszą trwałą fotografię barwną.
1907 – bracia Lumière wprowadzili na jarmark pierwsze danie płyty aż do fotografii barwnej, Autochrome. Uprzedni one wyprodukowane na bazie barwionej skrobi ziemniaczanej.
1935 – wprowadzono do sprzedaży najwyższy współczesny trójwarstwowy klisza chromatyczny – Kodachrome.
większość współczesnych filmów barwnych, nie licząc Kodachrome, wykorzystuje technologię stworzoną gwoli filmu Agfacolor w 1936.
od 1963 – jest osiągalny fotograf Gdańskbezzwłoczny towar kolorowy firmy Polaroid Corporation.
Fotografia pojawiła się na ziemiach polskich w tym momencie w roku 1839, kiedy to Gazeta Warszawski wydrukował ogłoszenie firmy Fraget oferującej aparaty do dagerotypii. Dwanaście miesięcy w przyszłości w Poznaniu i w Warszawie pojawiły się ilustrowane broszury poświęcone dagerotypii.
fotografia ślubna
Początek przemysłu fotograficznego na ziemiach polskich to rok kalendarzowy 1887, kiedy chemik Piotr Lebiedziński założył w Warszawie fabrykę papierów fotograficznych FOTON. W 1899, również w Warszawie, powstała zakład aparatów fotograficznych i obiektywów FOS.